ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας, προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο, σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης που ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια νευρική μαμά που επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μπούκλες, τσόκαρα, επιστήμη και φιλοσοφία,, ερωτευμένη με ένα αδέσποτο παλιόσκυλο -η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο δηλαδή.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος για πάρτη του και δυνατός για όλα, μια ελεύθερη καρδιά στα βάθη της πόλης στα όρια της κατάθλιψης, με φίλους και τη μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι όμοιο η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο χρόνια, άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα μακρυά από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Δευτέρα, 4 Οκτωβρίου 2010

σελ.30 ((από το ημερολόγιο ενός φιδιού))




Φίδι,, ημέρα 6


Πόσο μαύρο γύρω μου.
  Πόσο φως μέσα μου.........
    ένας κουλουριασμένος
      κρύος φωτοσωλήνας
        μια παράλογη
           μέσα στη νύχτα
             σερπαντίνα
               ωθώ
                το κρύο πάθος μου
              των πάγων εγώ
             το μήνυμα
            της νύχτας εγώ
           το αγγελούδι                
        









σελ.29 ((από το ημερολόγιο ενός κουναβιού))




Κουνάβι,, ημέρα 6


Είμαι ένα χαμένο κορμί, ένα κουνάβι..

Δε θυμάμαι πότε ακριβώς έχασα τη ζωή μου.
Μάλλον χάθηκα μέσα στη ζωή...

Η ζωή μάλιστα, ίσως με έχασε νωρίτερα από ότι εγώ το πήρα πρέφα.
Ναι, όλα είναι «λίγο πριν» γύρω μου.
Ή, πολύ μετά...

Δεν ξέρω να ζω το παρόν, μόνο το μέλλον και το παρελθόν ξέρω.
Το παρελθόν μάλιστα είναι και το αγαπημένο μου.
Όσο όμως δεινοπαθώ μέσα του, τόσο ο μόνος τρόπος για να σηκωθώ, είναι να βουτήξω μια γερή στο μέλλον..

Χτες ημερολογιάκι μου, έχασα κάτι που θεωρούσα πολύτιμο, τόσο πολύτιμο που η απώλεια του με ελευθέρωσε με ένα άγριο τίναγμα σε ένα άγνωστο είδος απόλαυσης. Χάθηκε με την απόλυτη ευθύνη-
-ανευθυνότητα μου και κέρδισε όλη τη νύχτα που προοριζόταν για πάρτυ, για χαρά, για απόλαυση..

Η μόνη ανταμοιβή, αυτό το μαστουρωτικό συναίσθημα του κενού, αυτό το αριστούργημα της απουσίας.

Μαστούρα αληθινή..
Πέφτω προς τα πάνω, φοβάμαι, αγωνιώ,, κλείνω τα μάτια, 
χάνω και χάνομαι,,
 χάνω τα πολύτιμα και τα ακριβά,
 χάνω τα σημαντικά
πέφτω πάνω
  και πετάω πράγματα πετώντας...
Πετάω έτσι δύο φορές.
...ας ήξερα τουλάχιστον, από όλα αυτά που έχασα, ποιό ήταν το πολυτιμότερο...