ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής: να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια νευρική μαμά επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μπούκλες, τσόκαρα, επιστήμη και φιλοσοφία,, ερωτευμένη με αδέσποτα σκυλιά -η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος ανήσυχος και δυνατός για όλα, μια ελεύθερη καρδιά στα όρια της κατάθλιψης με φίλους και μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι: η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο από πάντα -άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010

σελ.44 ((από το ημερολόγιο ενός κροκόδειλου))




Κροκόδειλος,, ημέρα9 , ξΗΜΕΡΟλΟΓΙΟ


Κάθε νύχτα,
Εδώ,
Πνιγμένος με τα επίμονα μαλλιά μου...
Εγώ, μια θλιβερή γιορτή στο σώμα των αναμνήσεων.



Πάλι βρέχει.
Μόνο εγώ στεγνός από όλα. . .



Διανόηση του βούρκου, άδικο μου ξημερολόγιο,,
 ένας τρελός που πιάνεται απ΄τα χόρτα,
ένα μηδέν-σωσίβιο αναγκαστικής διάσωσης
και στανικής επιβίωσης...

θέλω λιγότερες λέξεις, έπηξα...

εδώ, στο φόβο μέσα,,
 στο ζεστό μου βούρκο,
εδώ,,
στο λασπένιο σύννεφο του βουλιαγμένου μου ουρανού,,
να ξεχάσω τις λέξεις..


ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΟΒΟΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΟ,
ΦΟΒΟΣ: Ο ΣΥΝΕΙΡΜΟΣ ΚΑΘΕ ΠΟΝΟΥ








σελ.43 ((από το ημερολόγιο μιας γάτας))



Γάτα,, ημέρα9


Η γάτα μέσα μου
Πανικοβάλεται
Ονειρεύεται
Κλαίει
Πέφτει από μπαλκόνια και
                   γλυτώνει κάθε φορά,
       (ή καίει μιά ζωή της;)

Κοιμάται ελαφρά
Φοβάται
Γλείφεται,
Πεινάει
Τραγουδάει στην κοιλιά μου
Σκίζει τα ποιήματα μου
Τρώει τα παιδιά που δε γέννησα.

Με σώζει με μουσικές
Με παρηγορεί με γουργουρητά
Λουστράρει με το αίμα των εχθρών μου
τα νύχια της
Γαμάει τους εραστές μου
-και τα μυαλά των φίλων μου-
Αλλά το πιο καταπληκτικό που κάνει Η γάτα μέσα μου:
Γαμάει εμένα

Κάτι φορές μου φέρνει θύματα σπαρταριστά
Με το ωραίο αίμα κι όλα τους τα ζουμιά,
Η γάτα μέσα μου φέρνει την ηδονή.
Όταν όμως την πιάσει το κακό
 Διώχνει από κοντά της κάθε δείγμα ζωντανό
σε απόσταση 9 ετών φωτός-
(όσα και τα κβάντα των συναπτών ζωών της)
........βγάζοντας τα ιοβόλα νύχια της
                                         χχχχρ


Μια φορά να ξέρετε κάποιος την πρόδωσε σκληρά!
αλλά με τον καιρό της πέρασε.
Ένας άλλος πιο κάποιος της έκοψε τα νύχια!
Κι ένας πιο άλλος μια φορά 
 την πάτησε με το αμάξι αλλά μετά από μέρες τρεις αυτή γύρισε στο σπίτι μας
με επιλεκτική αμνησία και αίματα στη
λουστρινένια γούνα


Η γάτα μέσα μου,
 λατρεύει το παρόν
Κουνιέται στους γάτους που συναντά στους
περιπάτους της
Κουνιέται στους βλάκες που συναντά στους
 περιπάτους της


Λατρεύει το παρόν τόσο που ζει μόνο τότε
που έχει παρόν

Κι όταν εγώ κυλιέμαι στο παρελθόν
νοσταλγώντας
΄Η στο μέλλον νοσταλγώντας
Η γάτα μέσα μου κοιμάται..
Βαριέται
Σκέφτεται την εκδίκηση.
Πάντα της με συγχωρεί ίσως γιατί ξέρει
Πως αν πεθάνω θα πεθάνει


Κι έτσι με αγαπά,
  -επειδή κι οι δυό-
                  αγαπάμε τον εαυτό της

Αν πεθάνω θα πεθάνει

-Για να καταλάβεις, μια φορά πέθανα και
πέθανε κι αυτή
Αλλά τελικά το ξανασκέφτηκε σαν πεθαμένη
κι έκαψε μια ζωή για αυτήν και μια
 για μένα
Και ξανάρθαμε

Η γατούλα μέσα μου αγαπά λίγους από όσους μ’αγαπούν
Ψάχνει όλη την ώρα το κεντρί τους
Θυμάται λίγους
Ξεχνάει για πλάκα

Καμιά φορά ξεχνάει κι εμένα και βγαίνει από το σώμα μου
για να λιαστεί..
Κάθε φορά για να μπει ξανά
με βάζει και λύνω κάτι αινίγματα στην είσοδο
Η γάτα μέσα μου
Πάει και βάζει δυνατά μουσικές
την ώρα που οι άνθρωποι μιλάνε
μου χαϊδεύει τα μαλλιά,
την ώρα που οι άνθρωποι μιλάνε.
με ξεκουφαίνει με θόρυβο,
όταν μου δίνουν συμβουλές.

Κλαίει άμα κλάψω- ναι
Φιλοσοφεί και σιωπά όταν φιλοσοφώ και σιωπώ
Πέφτει για ύπνο σαν απελπίζομαι


Ξύνει τα νύχια της σαν μετανοιώνω.
Μου πίνει ποτά και μου βάζει τις φωνές όταν γουστάρει ή με πετάει έξω. Αυτή καπνίζει τα τσιγάρα μου.

Αυτή σας λέω η γάτα-junkie, αυτή η όμορφη, καυλένια φιλενάδα μου. Η πιο κακή μαθήτρια στα μαθήματα αυτολύπησης
Η πιο κακή δασκάλα του εαυτού της
Αυτή με έσωσε και πάλι και δε μένουν πια πολλές ζωές να κάψουμε

Το αρσενικό της μάτι διατάζει τους οργασμούς μου.