ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας, προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο, σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης που ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια τρελή μαμά που επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μάσκαρα, μπούκλες, τσόκαρα και φιλοσοφία,, ερωτευμένη χρόνια με ένα αδέσποτο παλιόσκυλο, η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο κανονικά δηλαδή.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος για πάρτη του και δυνατός για όλα, μια αδέσποτη καρδιά στα βάθη της πόλης στα όρια της κατάθλιψης, με φίλους και τη μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι όμοιο η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο χρόνια, άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα μακρυά από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2012

σελ.63 ((από το ημερολόγιο ενός κροκόδειλου))


Kροκόδειλος,,      ημέρα13




Έχει καιρό να φανεί..

Ούτε από τη σκέψη μου πια δεν περνά με την γνωστή της αναίδεια να με ταράξει με τη χαρά της.  Και τα κόκκινα φουστανάκια της.  Και τα ωραία χείλη..
Γράφω και διαβάζω δυνατά,
με καλύτερο ρυθμό και με περισσότερη ευκολία τελευταία, καταπράσινο ημερολόγιο του βούρκου.

Ο λόγος μου ο προφορικός δεν είναι γεμάτος κόμπους όπως παλιά που την σκεφτόμουν όλη μέρα.
Τώρα είμαι όπως ακόμα πιο παλιά, που δεν την ήξερα καν και τρώω πρωινό την ίδια πάντα ώρα, στην ώρα του.

 Τρώω – πρωινό – άρα – είναι - πρωί.
Δεν – είμαι – ένας – αλκοολικός - κροκόδειλος.
Εισπνοή – εκπνοή.
Ξανά.



Η όχθη στέγνωσε και λιάζονται ανυποψίαστοι τριγύρω οι βάτραχοι χορτασμένοι από κάτι μυγάκια του κερατά που ενοχλούν την κροκοδείλια, αυτοκρατορική μου μύτη,

Οι βάτραχοι μπροστά στη σιωπή, είναι ευχή.

Δεν κάνει όμως να ακούσω ακόμη μουσική. .
οι δίσκοι μου ας περιμένουν ορφανοί και προδομένοι, αλλά μάλλον δε θα με βοηθήσουν να γυρίσω στον κανονικό κόσμο, δηλαδή αυτόν χωρίς Τζιν και Μόργκαν.
Θα με βάλουν τα παλιά μου τραγουδάκια να πιώ για να τα αντέξω κι αυτό θα ήταν καταστροφή, τά’ παμε. Μιάς κι η φωνή μου δυνάμωσε, σκεφτόμουν πως ίσως να ξαναβρώ κάναν παλιό κροκόδειλο να συρθούμε σε καμιά προβίτσα, αν δεν νυστάξω πάλι την τελευταία στιγμή..


Η άλλη όχθη με περιμένει γεμάτη θαύματα ενώ εγώ ο μαλάκας διοργανώνω την ίδια και την ίδια εβδομάδα.

« Από Δευτέρα» 
ονομάζεται
 το χθόνιο σχέδιο μου
 εναντίον μου.

Το μεσημέρι θα ζωγραφίσω και θα κάνω πως δεν ξέρω τίποτα.

Μεσημέρι – ανάπαυση - ησυχία
Εισπνοή – εκπνοή
Ξανά