ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής: να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια νευρική μαμά επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μπούκλες, τσόκαρα, επιστήμη και φιλοσοφία,, ερωτευμένη με αδέσποτα σκυλιά -η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος ανήσυχος και δυνατός για όλα, μια ελεύθερη καρδιά στα όρια της κατάθλιψης με φίλους και μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι: η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο από πάντα -άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2018

σελ. 96 ((από το ημερολόγιο μιας γάτας))

Γάτα,, ημέρα20



Έφτιαξε πάλι ο καιρός καλό μου ημερολόγιο κι όσο με ξέρεις που βουλιάζω στο Χειμώνα, άλλο τόσο με ξέρεις που ξυπνάω με τον ήλιο τον αφέντη μου που μ'αγαπά και που με τρέφει κι όλο τρέχει κι αυτός σαν και μένα και ξεφεύγει από τα σύννεφα που παλεύουν να τον κρύψουν.
 Παίζει να κουνιούνται κι αυτά. Που να ξέρω; μια γάτα είμαι δεν είμαι κι άνθρωπος!

Και τι με νοιάζει; αυτά νοιάζουν τους καημένους τους ανθρώπους που έχουν εκτός από τη σοφία και την απελπισία που τους αξίζει.
Οι νύχτες είναι ακόμη του Χειμώνα ζουζουνοημερολόγιο μου αλλά κοίτα να δεις που βρέθηκα να περιμένω το Καλοκαίρι από τώρα, ποιά εγώ, η κατάμαυρη, η λουστρινένια σου που αγαπά τη συννεφιά και τη νύχτα όσο κανείς!
Δε πανα φύγει;
Ήταν δύσκολος μα μικρός ο Χειμώνας αυτός, ήταν άλλος ένας Χειμώνας που με πάγωσε από τα μουστάκια ως τις νυχάρες μου δηλαδή κι έφυγε με μια κλωτσιά σε μια νύχτα μέσα από το φεγγάρι το κακό αρχές του Μάρτη, που μ' άφησε νύχτες σερί να ουρλιάζω στις μαρκίζες για αγάπη.
Μόνο το νινί-γατί με ζέστανε στην κρύα ταράτσα με τα σίδερα, το έκλεισα στην αγκαλιά μου ολόκληρο σφιχτά και σκέφτηκα πικρά πως μόνο η αγάπη που έφτιαξα εγώ με κράτησε, αυτό το τρυφερό μωρό, το ζωντανό μυστήριο που έφτιαξε η κοιλίτσα μου.  Το λαμπερό αγόρι που φυλά το μήνυμα του κορμιού μου στον κόσμο -η πιο αθώα απ' όλες τις αγάπες  που μου δόθηκε, η πιο ακέραια η πιο μεγάλη η πιο ακριβή. αχ αυτό το χαδιάρικο γατί μου το ακριβό! η ανάσα της ψυχής μου η όρεξη της μέρας ο χώρος και ο χρόνος η ομορφιά, η φαντασία ο χορός οι ζωγραφιές τα κολύμπια τα παιχνίδια τα γουργουρητά,
η αγαπη.