ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας, προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο, σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης που ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια τρελή μαμά που επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μάσκαρα, μπούκλες, τσόκαρα και φιλοσοφία,, ερωτευμένη χρόνια με ένα αδέσποτο παλιόσκυλο, η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο κανονικά δηλαδή.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος για πάρτη του και δυνατός για όλα, μια αδέσποτη καρδιά στα βάθη της πόλης στα όρια της κατάθλιψης, με φίλους και τη μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι όμοιο η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο χρόνια, άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα μακρυά από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Τετάρτη, 6 Οκτωβρίου 2010

σελ.32 ((από το ημερολόγιο μιας γάτας))



Γάτα,, ημέρα 6

Πολυαγαπημένο μου αγαπολόγιο-σημερολόγιο, σήμερα ήρθε σπίτι ο σκύλος που αγαπώ!
Αχ! Ήρθε..
και χορτάσαμε αγκαλιά και ζέστη.
αγάπες, φιλιά και σάλια.
  γουργούριζα όλη μέρα δυνατά στα αγαπημένα μπροστινά του πόδια και σήκωνα την ουρά μου όλο πρόκληση και λαγνεία..

 Από το πρωί καλό μου ερωτολόγιο..χχχρρρρρρρρρρρ

Οι σκέψεις μου από καιρό ήταν όλες δικές του,
η γατίσια μου καρδιά έσπασε όταν μου τηλεφώνησε από κάτω.
 ήρθε εδώ μέσα με το δέρμα του, με το βλέμμα του ήρεμο..

γλυκός κι ευγενικός
ο πανέμορφος σκύλος μου, ο αδέσποτος,,
ο μοναχικός μου μπάσταρδος μέσα στα ολόμαυρα ρούχα του..
   με το ωραίο στόμα του αμήχανο.

Με τα κρύα χέρια του σε απόγνωση..
πως να μην τον αγκαλιάσω;
Τα χέρια του γύρω μου
τα μαλλιά του γύρω μου,, η ανάσα του στο λαιμό μου σχεδόν πονάει,
κάθε φορά σαν την πρώτη φορά που τον άγγιξα









σελ.31 ((από το ημερολόγιο ενός κροκόδειλου))




Κροκόδειλος,, ημέρα 7, ξΗΜΕΡΟλΟΓΙΟ


Καλά, εγώ είμαι κροκόδειλος, δε δουλεύω και δε λέω να γίνω άνθρωπος..
Έχω χάσει τον εαυτό μου προσπαθώντας να ανακαλύψω τη μυστική αιτία του σύμπαντος
και πολεμώ να τον βρω στα λασπόνερα του βάλτου που με αγάπησε..
  
τι αστείο ζώο ο άνθρωπος ..βρίσκει λέει τον εαυτό του μέσα από τη δουλειά, ΧΑ ΧΑ ΧΑ

και με τα χρήματα που βγάζει πληρώνει όσο-όσο για να τον χάσει με πιώματα και χαοτικές τουλάχιστον μια φορά τη βδομάδα. ..

καλύτερα κροκόδειλος ρεεεεεεε