ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής: να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια νευρική μαμά επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μπούκλες, τσόκαρα, επιστήμη και φιλοσοφία,, ερωτευμένη με αδέσποτα σκυλιά -η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος ανήσυχος και δυνατός για όλα, μια ελεύθερη καρδιά στα όρια της κατάθλιψης με φίλους και μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι: η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο από πάντα -άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

σελ.56 ((από το ημερολόγιο ενός φιδιού))


 Φίδι,, ημέρα12




 Μόνο έτσι:
  βουτηγμένος όλος 
   στην παιδική καχυποψία
    στο άγουρο θράσος
     στον οριακό κόσμο μου
      στον κακό μου τον καιρό
       τον άσχημο,
      στο ζοφερό μου μέλλον.
      Μόνο έτσι θα τα καταφέρω…

       Δεν τους κρίνω πια,
        Τους μισώ
         Τους κοιτώ.
         Απομακρύνομαι..


         Ξανά γυμνός
       Καθαρός πια,
      Εξημερωμένος και ήσυχος
      Παροπλισμένος
       Παίζω κάθε μέρα το νικητή 
        στην πλατεία με τα κωλόπαιδα

         Παίζω και χάνω
          την άρρωστη ζωή μου

           Παίζω την ίδια ζωή
            κάθε φορά
             Παίζω και φοβάμαι
              το ίδιο το ψυχρό μου αίμα.

              Παίζω και ελπίζω μόνο
               στο χώμα που με θρέφει
                Παίζω και θυμώνω

                 Παίζω και δεν καταλαβαίνω Χριστό.
                Παίζω και δεν μαθαίνω,
               τίποτα.