ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας, προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο, σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης που ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια νευρική μαμά που επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μπούκλες, τσόκαρα, επιστήμη και φιλοσοφία,, ερωτευμένη με ένα αδέσποτο παλιόσκυλο -η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο δηλαδή.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος για πάρτη του και δυνατός για όλα, μια ελεύθερη καρδιά στα βάθη της πόλης στα όρια της κατάθλιψης, με φίλους και τη μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι όμοιο η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο χρόνια, άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα μακρυά από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

σελ.67 ((από το ημερολόγιο ενός κροκόδειλου))




Κροκόδειλος,, ημέρα14 , ξΗΜΕΡΟλΟΓΙΟ





Στο ίδιο καφέ όνειρο,  στο ζόφος της νύχτας παραπαίω..

Το σημαντικό είναι να μη βουλιάξω, καλό μου ξημερολόγιο, να μη χαθώ ξανά στη βαριά λάσπη.
-Να θυμάμαι πως ήμουν αθώος όταν αποφάσισα να ψάξω για ζωή γύρω μου
και βρήκα μόνο βάτραχους. Όχι πως δεν το ψυλλιαζόμουν δηλαδή.. κάτι άκουγα είναι αλήθεια. Να θυμάμαι πως ήμουν παντοδύναμος, όταν θέλησα τόσα πολλά από τη μέρα μου και τιμωρήθηκα με 20 χρόνια νύχτα, όσα και η νιότη των κροκόδειλων.

-Νύχτα στο βούρκο, καθόλου αστεία υπόθεση..

Καλό μου ξημερολόγιο, έχει νόημα να πιστεύω στο ξημέρωμα;
Έχει νόημα να πιστεύω γενικά;

Και τι θα βγει δηλαδή;
-θα γίνω τελικά άλλος ένας σοφός μαλάκας γερο-κροκόδειλος που αράζει και καλά στην απέναντι όχθη και αμολάει εξυπνάδες στους νέους;

-Τι με έφερε στο βάλτο;
-Η μοναξιά που ένοιωθα γύρω μου. Η μοναξιά που κουβάλαγα μέσα μου. Το κρύο των διαμερισμάτων, η μονοτονία των σχολείων, τα βλέμματα του πατέρα μου.

Χρόνια ολόκληρα το ίδιο ταξίδι στη σιωπή
 Δεμένος σε μια μονότονη λούπα με την πουτάνα την αντοχή

-Είμαι μόνος εδώ, ή επειδή είμαι μόνος, είμαι εδώ;


Το θάρρος
Την αισιοδοξία
Την υπομονή
Την αναβολή
Το όνειρο;

-Εγώ δικαιούμαι το όνειρο;