ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας, προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο, σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης που ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια νευρική μαμά που επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μπούκλες, τσόκαρα, επιστήμη και φιλοσοφία,, ερωτευμένη με ένα αδέσποτο παλιόσκυλο -η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο δηλαδή.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος για πάρτη του και δυνατός για όλα, μια ελεύθερη καρδιά στα βάθη της πόλης στα όρια της κατάθλιψης, με φίλους και τη μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι όμοιο η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο χρόνια, άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα μακρυά από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Τετάρτη, 29 Σεπτεμβρίου 2010

σελ.13 ((από το ημερολόγιο ενός κροκόδειλου))



Κροκόδειλος,, ημέρα 3΄ ,

Πολυαγαπημένο μου ξημερολόγιο, καλημέρα!
Σήμερα η μέρα από το πρωί είναι ηλιόλουστη..

Όμορφη και ανάλαφρη τρύπωσε από τις γρύλιες και με μέθυσε
με κάτι παλιές αναμνήσεις που νόμιζα πως από καιρό είχε χαθεί αυτό το εξάρτημα που τις αγκίστρωνε μέσα μου..

Μου’ρθανε στο κεφάλι κάτι κοχύλια
από παλιές, ωραίες θάλασσες,,
τότε που ήμουνα παιδί
και τους ακολουθούσα ευτυχισμένος στην παραλία κάθε ζέστη..

Μου’ρθε στο κεφάλι μια καρύδα.


Μου’ρθανε καλοκαίρια θολά,
μουντζουρωμένα με νερομπογιές που στέγνωσαν από χίλιους ήλιους μαζί που μύριζαν βενζίνη και καμμένα λάδια

 ..καπνοί και σκόνες στην κομψή μου μύτη και ιδρωμένες, ξεσκισμένες νύχτες.. και αυτή εκεί.. να θαυμάζει τα αβάσταχτα γυαλιστερά μαλλιά μου, να επιθυμεί ολόκληρο το δέρμα μου..

θέλησα τόσο πολύ να πέσω στα αλμυρά μου παιχνίδια..
στα τραγανά και αιχμηρά μου σχέδια,
να μασήσω ξανά τα καλοκαίρια του κόσμου.. κομμάτια κοχύλια τραγανά κι αλμυρά, παιχνίδια της ρέμβης που απόλαυσα...

Καλό μου ξημερολόγιο, έχει περάσει καιρός πολύς που ξυπνάω και δεν θέλω να εξαφανιστώ.  Σχεδόν φοβάμαι να το πω μήπως πάλι το χαλάσω, ή πάλι φοβάμαι μήπως νοιώσω ξανά την ανάγκη να σου κρυφτώ για καιρό, αυτό θα ήταν το χειρότερο καλό μου ξημερολόγιο..

Καμιά  φορά μάλιστα λίγο πριν κοιμηθώ,
τους συγχωρώ όλους που με άρπαξαν από τον ήλιο.
Όμως ποτέ δε θα καταφέρω να τους συγχωρέσω
που με έκλεισαν για τόσα χρόνια,
στη ντουλάπα του Νοέμβρη.















Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου