ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας, προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο, σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης που ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια νευρική μαμά που επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μπούκλες, τσόκαρα, επιστήμη και φιλοσοφία,, ερωτευμένη με ένα αδέσποτο παλιόσκυλο -η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο δηλαδή.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος για πάρτη του και δυνατός για όλα, μια ελεύθερη καρδιά στα βάθη της πόλης στα όρια της κατάθλιψης, με φίλους και τη μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι όμοιο η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο χρόνια, άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα μακρυά από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Τετάρτη, 29 Σεπτεμβρίου 2010

σελ.19 ((από το ημερολόγιο μιας γάτας))


Γάτα,, ημέρα4



Ε!
Ε!
ΕΓΚΥΟΣ!!!!!!!!!!!!!


Όλα δύσκολα.. όλα.. και τα χίλια κομμάτια μου.
Ούτε ένα τόσο δα κομματάκι εύκολο. Ή όχι;

Το παιδί που περιμένει να αγκαλιάσω, θα ξέρει τη μυρωδιά μου.
Το παιδί που κρύβεται μέσα μου, θα περιμένει μήνες και θα με βρει μυρίζοντας με.
Ένα κομμάτι σύμπαντος μες στους λαγόνες μου.

Ένας ανυποψίαστος ανέκδοτος βίος κολυμπά στα άγνωστα νερά των σπλάχνων μου. 
Είμαι 3 μηνών.

Εδώ και 3 μήνες κάποιος προσπαθεί να μεγαλώσει μέσα μου,
να μου παραμερίσει τα σπλάχνα, να στριμωχτεί όπου βρει την ίδια στιγμή που μαθαίνω να κουβαλώ το υγρό περιβάλλον του.

-Που πηγαίνουμε άγνωστο μωρό;
-Πως είναι να με περιμένει κάποιος ΕΚΕΙ μέσα;
-Μήπως είμαι μέσα εγώ, ενώ εσύ εκεί έξω στα ζωντανά νερά μου, ετοιμάζεσαι να χτυπήσεις την πόρτα να μπεις στον κόσμο μου;


-Μήπως γεννιόμαστε και μπαίνουμε μέσα;
-Ξεκινάμε ήδη με μια πλάνη τη ζήση μας;
-Μπαίνουμε μέσα ή βγαίνουμε έξω από το αυγό;

-Κολυμπάμε από τη γνώση στο άγνωστο ή το αντίθετο;
-Τι ξέρεις μωρό μου από εκεί έξω;


Έλα να με μυρίσεις και να μου γνωρίσεις το σώμα που μίσησα και αγάπησα.

Έλα να χαθούμε στο ορατό μας σύμπαν που πονά τα πλάσματα του
και να εφεύρουμε από την αρχή, την αγάπη.


Ταξιδεύεις εδώ και καιρό, κι έχεις κι άλλο ακόμη δρόμο να διανύσεις μόνο, υπέροχα μόνο και υπομονετικό μέχρι το αθώο σώμα σου να αράξει
στο αδυσώπητο λιμάνι της φθοράς.-












Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου