ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας, προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο, σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης που ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια νευρική μαμά που επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μπούκλες, τσόκαρα, επιστήμη και φιλοσοφία,, ερωτευμένη με ένα αδέσποτο παλιόσκυλο -η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο δηλαδή.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος για πάρτη του και δυνατός για όλα, μια ελεύθερη καρδιά στα βάθη της πόλης στα όρια της κατάθλιψης, με φίλους και τη μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι όμοιο η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο χρόνια, άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα μακρυά από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου 2010

σελ.1 ((από το ημερολόγιο ενός κροκόδειλου))





Κροκόδειλος,,ημέρα 1



Ασκήσεις ήθους.


Να μην κρύβομαι.
 Να μην μένω νηστικός και να μην αφήνω την κακή διάθεση του πρωινού να μου μπλοκάρει ολόκληρη τη μέρα.

Αυτοί οι ψυχολόγοι στα ένθετα των εβδομαδιαίων περιοδικών για το πλέξιμο με βελονάκι και των οδηγών μαγειρικής, συμφωνούν σε ένα πράγμα: πως όσο πιο πολύ κάθεσαι, τόσο πιο πολύ δεν σηκώνεσαι.

Στην περίπτωση μου ήταν λίγο διαφορετικό βέβαια, δεν επέλεξα να κάθομαι,, όμως έφταιξα που δεν σηκώθηκα.

   Να  μην ξεχάσω πως το κόλπο όποτε το δοκίμασα, πέτυχε..

 Είναι μερικές φορές σκανδαλιστικά εύκολο να εφεύρω την άνεση που δε μπορώ να νοιώσω..

..να θυμάμαι καλό μου ημερολόγιο πως ο καλός μου εαυτός ο συνειδητός, υπάρχει, και όχι μόνο αυτός αλλά και το χρέος να κάνω τα πράγματα να δουλέψουν. Και 'γω μαζί τους..ναι... 
πωπω κούραση..

Η ζωή περνά δίχως να λογαριάζει τη δική μου μελαγχολία λέει ο ποιητής,,
Ναι, ο αγώνας ξεκινά κάθε σήμερα και δεν είναι παρά η αρχή μιας κανονικής μάχης που δεν ξέρω που θα φτάσει, ξέρω μόνο πως μου είπανε να γράφω.


 Τα πουλιά μέσα μου, με διατάξανε να γράφω. Και οι γιατροί συμφώνησαν.
Και να μην κρύβομαι λένε. .

Τελικός σκοπός είναι να μη φοβάμαι να βγω ολόκληρος απο τη λίμνη και να αράξω πραγματικά και θεϊκά μαζί, όπως μικρός και τρυφερός έβγαινα στην όχθη και διάλεγα να δω τα πιο ωραία όνειρα.. 


Τίποτα δεν πάει χαμένο, οράιτ, αλλά θέλω στ’αλήθεια να αράξω ωραίος ξανά,
όπως τότε που θαμπώθηκα για πάντα απο την παντοδυναμία των 15 μου.

Τότε που πόθησα μόνο τις όχθες,,
και τις κέρδιζα κάθε που νύχτωνε μέσα σε τόνους βιβλίων και ατέλειωτων ωρών μουσικής..ααχ οι δίσκοι μου..

--Ο αγώνας μου μου είπανε θα ‘χει αξία, όταν κατανικήσω για υπολογίσιμα συναπτές μέρες την επιθυμία μου να εξαφανιστώ το πρώτο δευτερόλεπτο που συνειδητοποιώ οτι ξύπνησα..

Μόνο μετά από αυτό θα μπορώ να αναπαυτώ λιγάκι και να εξαφανιστώ στη λίμνη, στο βούρκο,
 να βουρκώσω ξανά.

Θέλω να πέσω όσο τη σκέφτομαι.
 θέλω να γείρω απαλά και να με πάρει το βάρος μέσα της..

 γαλήνια, δροσερή, λαχταριστή..
Μόνο η λίμνη και ΄γω το ξέρουμε,
μόνο εμείς. . .

























Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου