ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας, προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο, σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης που ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια τρελή μαμά που επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μάσκαρα, μπούκλες, τσόκαρα και φιλοσοφία,, ερωτευμένη χρόνια με ένα αδέσποτο παλιόσκυλο, η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο κανονικά δηλαδή.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος για πάρτη του και δυνατός για όλα, μια αδέσποτη καρδιά στα βάθη της πόλης στα όρια της κατάθλιψης, με φίλους και τη μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι όμοιο η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο χρόνια, άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα μακρυά από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Παρασκευή, 1 Οκτωβρίου 2010

σελ.21 ((από το ημερολόγιο ενός σκύλου))




Σκύλος,, ημέρα 5




Κάθομαι  ξαπλωμένος κάτω  από  το  παγκάκι μου  και  σου  γράφω ημερολογιάκι  μου.
Με  βοηθάς  ξέρεις..

Σκεφτόμουν  σήμερα  πως  η  σκυλίσια  ζωή  δεν  έχει  καμιά  αξία 
αν  δεν  είναι  γεμάτη μεγάλες  στιγμές

Ξέρειςέχω  ανάγκη  να  στα  λέω..μιλούσα  από  μέσα  μου  για  χρόνια, 
  και  όχι  μόνο  μιλούσα..

Το  παλεύ ω   καθημερινά  και  πάντα  απ'το  πρωί.  Για  χρόνια.

 Δηλαδή  πρωί   έφτιαχνα  τον  καφέ  μου 
κι  αμέσως  έπιανα  τη  θεωρία  μου  από  κει  που  την  είχα  αφήσει  την  προηγουμένη.

Χρόνια  ολόκληρα  αυτή  η  δουλειά...

φυσικά  δεν  το άφηνα  στον  καφέ
το  ξαναπάλευα  το  μεσημεράκι  με  την  ανάπαυση, 
μετά  με  τη  μεσημεριανή  σιέστα—και  μετά  το μαλλιοτραβούσα  από  το  απόγευμα  ξανά  μέχρι  που βράδιαζε.

 Μια  σκέψη  ζωηρή  σε  αέναη  εξέλιξη, 
η  τιμωρία  και  το  θαύμα  της  μέρας  μου.
   το δέλεαρ  και  η κατάρα  της   ζωής  της   σκυλίσιας  μου. 


Το  δίχτυ  της  σκέψης  μου,  απλωμένο  κι  απέραντο, 
ένα  χαλί  βασανισμών  αλλά  και  απερίγραπτων  ηδονών, 

ένα  τρελό  μονοπάτι  μέσ'  το  πιο  δροσερό    δάσος
που  έτρεξα..

Στιγμές  μαγεμένες   μου,  γλυκιές  και  ακριβές  στιγμές  μου, σπάνιες  κι  ανεξίτηλες  σαν  ακριβά  αρώματα,  τα  σπάνια,  τα  πιο  ακριβά,  τα  αξέχαστα..σε  σας ορκίζομαι  στιγμές  μου  πως   όλα  εσείς  μου  είστε..
εγώ,  το  παγκάκι,  η πλατεία,  τα  κατουρημένα  δέντρα  κι  αυτή  η  ολόμαυρη  νύχτ α  γύρω  μας...










Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου