ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής: να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια νευρική μαμά επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μπούκλες, τσόκαρα, επιστήμη και φιλοσοφία,, ερωτευμένη με αδέσποτα σκυλιά -η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος ανήσυχος και δυνατός για όλα, μια ελεύθερη καρδιά στα όρια της κατάθλιψης με φίλους και μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι: η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο από πάντα -άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Παρασκευή, 1 Οκτωβρίου 2010

σελ.23 ((από το ημερολόγιο μιας γάτας))



Γάτα,, ημέρα5


Πολυαγαπημένο, γλυκό μου σημερολόγιο
και αβάσταχτα λουλουδιασμένε Μάη.
να μην ξεχάσω να
ζω για το σήμερα.

Να αγαπώ μόνο τη μέρα που ξημέρωσε,

 Να μην καταδεχτώ να κουβαλήσω στην κομψή μου πλάτη μου όλες εκείνες τις λέξεις που του ξεστόμισα ..
Δεν υπερασπίζομαι ούτε ένα «σ’αγαπώ» παρεκτός αυτό που είπα μόλις τώρα. . .

Δεν είμαι η κάθε μου βρισιά
Δεν υπάρχω στις χτεσινές μου λέξεις γιατί δεν υπάρχω στον χτεσινό εαυτό μου εκτός αν πιω τέρμα σερί και προσομοιωθώ στο χτες...το’χω κάνει μερικές φορές, ...............................μεαααουυυυυ,
 αστειάκι..

αχχ ο σκύλος μου πουθενά μέρες τώρα.. ώρες-ώρες μου λείπει τόσο πολύ που ουρλιάζω το όνομα του μέσα στο αυτοκίνητο και τρομάζω το νεογέννητο γατί μου που κοιμάται αστραφτερό στο μαγικό του καλαθάκι στο πίσω κάθισμα,, μα τι τραβάει κι αυτό μαζί μου!




θαρθεί όμως να με βρεί αυτές τις μέρες.. το ξέρω. το νοιώθω στον αέρα της βρωμόπολης, το είδα στο ήμερο βλέμμα του,, το διαβάζω στ'άστρα.

μέχρι τότε καλύτερα να κουνιέσαι παρά να κλαις κοριτσάκι.. 


~~Η πίστη είναι η πιο κακοπληρωμένη αρετή~~

ππςςςς..... τι είπα η γάτα ..









Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου