ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής: να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια νευρική μαμά επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μπούκλες, τσόκαρα, επιστήμη και φιλοσοφία,, ερωτευμένη με αδέσποτα σκυλιά -η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος ανήσυχος και δυνατός για όλα, μια ελεύθερη καρδιά στα όρια της κατάθλιψης με φίλους και μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι: η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο από πάντα -άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2010

σελ.26 ((από το ημερολόγιο μιας γάτας))




Γάτα,, ημέρα 6

Να μην ξεχάσω
γλυκό μου ημερολόγιο
και τυχερέ μου Απρίλη:

να μην ξεχάσω να ΜΗΝ ανακατευτώ ξανά με τις κότες, γιατί αναγκαστικά θα φάω και πίτουρα στο τέλος.


  Η πονηριά είναι καλά κρυμμένη (νομίζουνε)
 στις τρίχες των σμιχτών φρυδιών τους,
τα φοβισμένα βλέμματα τους σπινθιρίζουν φθόνο μόλις γυρνώ τη γατίσια πλάτη μου,,
τα μάτια τους μικραίνουν όλο και πιο πολύ καθώς γερνάνε
πίσω απο τις γρίλιες..
 κάθε απόγευμα εκεί, να εύχονται τον καταποντισμό μου.
Ουστ κότες.

Δε θέλω το φαγητό τους.
Δεν είναι φαΐ αυτό για μένα,
Κι αυτές που τρώω, χάρη τους κάνω.














Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου