ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής: να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια νευρική μαμά επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μπούκλες, τσόκαρα, επιστήμη και φιλοσοφία,, ερωτευμένη με αδέσποτα σκυλιά -η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος ανήσυχος και δυνατός για όλα, μια ελεύθερη καρδιά στα όρια της κατάθλιψης με φίλους και μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι: η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο από πάντα -άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Δευτέρα, 4 Οκτωβρίου 2010

σελ.29 ((από το ημερολόγιο ενός κουναβιού))




Κουνάβι,, ημέρα 6


Είμαι ένα χαμένο κορμί, ένα κουνάβι..

Δε θυμάμαι πότε ακριβώς έχασα τη ζωή μου.
Μάλλον χάθηκα μέσα στη ζωή...

Η ζωή μάλιστα, ίσως με έχασε νωρίτερα από ότι εγώ το πήρα πρέφα.
Ναι, όλα είναι «λίγο πριν» γύρω μου.
Ή, πολύ μετά...

Δεν ξέρω να ζω το παρόν, μόνο το μέλλον και το παρελθόν ξέρω.
Το παρελθόν μάλιστα είναι και το αγαπημένο μου.
Όσο όμως δεινοπαθώ μέσα του, τόσο ο μόνος τρόπος για να σηκωθώ, είναι να βουτήξω μια γερή στο μέλλον..

Χτες ημερολογιάκι μου, έχασα κάτι που θεωρούσα πολύτιμο, τόσο πολύτιμο που η απώλεια του με ελευθέρωσε με ένα άγριο τίναγμα σε ένα άγνωστο είδος απόλαυσης. Χάθηκε με την απόλυτη ευθύνη-
-ανευθυνότητα μου και κέρδισε όλη τη νύχτα που προοριζόταν για πάρτυ, για χαρά, για απόλαυση..

Η μόνη ανταμοιβή, αυτό το μαστουρωτικό συναίσθημα του κενού, αυτό το αριστούργημα της απώλειας.


 









Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου