ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας, προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο, σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης που ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια τρελή μαμά που επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μάσκαρα, μπούκλες, τσόκαρα και φιλοσοφία,, ερωτευμένη χρόνια με ένα αδέσποτο παλιόσκυλο, η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο κανονικά δηλαδή.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος για πάρτη του και δυνατός για όλα, μια αδέσποτη καρδιά στα βάθη της πόλης στα όρια της κατάθλιψης, με φίλους και τη μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι όμοιο η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο χρόνια, άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα μακρυά από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

σελ.36 ((από το ημερολόγιο ενός κροκόδειλου))



Κροκόδειλος,, ημέρα 8, ξΗΜΕΡΟλΟΓΙΟ


Αγαπητό μου ξημερολόγιο,  γειά σου και χαρά σου.
Οι μέρες τον τελευταίο καιρό έρχονται και φεύγουν δύσκολες 
και βρέχει ασταμάτητα.

Ναι, το ξέρω έχω μέρες να σου δώσω σημεία ζωής και να συνεχίσω τις ασκήσεις ήθους,,
 όμως οι μέρες με τόση βροχή 
μου κάνουν πραγματικά κακό ακόμη κι αν δοκιμάσω να τις ζήσω σαν ηλιόλουστες,
με εννοείς..
όσο συλλογίζομαι τους δίσκους μου και τις αστραφτερές μου μέρες, 
δε βοηθιέμαι...


χάνω το καταπράσινο χρώμα της υγείας
και πέφτω στο γκρί.

Εγώ, ο πιο πράσινος, φολιδωτός, 
βασιλικός κροκόδειλος με όλες τις χάρες πάνω μου 
και την ποίηση  φωτοστέφανο μου..


Τα κορίτσια γύρω να με λατρεύουν 
κρυφά και φανερά,
κορίτσια για φιλιά και γρήγορα γαμήσια,
  όλα εκεί,

  στο μαγεμένο δάσος της λαμπερής νιότης μου,
παρέα με τους πραγματικούς-φανταστικούς μου φίλους.. 
τους πρώτους φίλους που άρχισαν να γίνονται γκρί ..

ίσως ένας καφές να βοηθούσε, αλλά τι νόημα έχει..

Βρέχει μέσα κι έξω από το βούρκο σήμερα,, 
κι εγώ μουλιασμένος ως το κόκκαλο 
από ξύδια και κακό, 
όσα τα ξύδια τόσο και το κακό. .

κακά ξύδια και κακό

Σαν να κόλλησε ο χρόνος εδώ,
στον σιωπηλό μου βούρκο
Εδώ,
 στο βασίλειο των φλύαρων βατράχων
Πρίγκηπας εγώ,  
χωρίς φιλιά..

ο χρόνος στο βούρκο περνά αλλιώς
και αλλιώς στις όχθες..
αλλιώς στα βουνά
και αλλιώς στα πέλαγα.


Στις ασκήσεις επανένταξης μου στον αντίπαλο κόσμο των υπόλοιπων ζώων,  η επόπτευση της ημέρας με βοηθάει να αποθεραπευτώ και να βγω από το βούρκο, στο φως.

Κάτι σαν μπάτσος στην πάρτη μου από το πρωί ίσαμε το βράδυ και το αντίστροφο


Ένα βουνό τύψεις 
στη φολιδωτή απαστράπτουσα,
 βασιλική μου πλάτη.
  Ένα βουνό κάθε νύχτα 
  και μέρα,
  Συνήθως το ίδιο...




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου