ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής: να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια νευρική μαμά επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μπούκλες, τσόκαρα, επιστήμη και φιλοσοφία,, ερωτευμένη με αδέσποτα σκυλιά -η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος ανήσυχος και δυνατός για όλα, μια ελεύθερη καρδιά στα όρια της κατάθλιψης με φίλους και μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι: η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο από πάντα -άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

σελ.48 ((από το ημερολόγιο μιας γάτας))



Γάτα,,ημέρα 10


Το καλό μου το γατί! το θαυμαστό μωρό μου..!

 Το πανέμορφο μου σπλάχνο περπατά
και τρέχει και σειέται και λυγά και παίζει και τρομάζει και πετιέται και ξεσπά
 κι ομορφαίνει τον άσχημο κόσμο σας.

Δυνατό και απερίσκεπτο χοροπηδά στο πρώτο φως της μέρας,
πεντακάθαρο κι αθώο,
έκθαμβο από τη ζωή κι αχόρταγο.

Το άνθος που έθρεψε η τρυφερή ψυχή μου
τα ζεστά μου σπλάχνα,, η ωραία τύχη μου.

Αυτό
το μόνο που γιατρεύει την αρρώστια του θανάτου
 και σιωπά το κακό
Το μόνο που παρηγορεί το χρόνο που περνά,,
Το μόνο που νικά
τη λύπη που με σφίγγει κάθε πρωί που ξυπνάω στον αέρα της γαμώπολης,

Το ολοκόκκινο λουλούδι της κοιλιάς μου
Το λουλούδι μου





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου