ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας, προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο, σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης που ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια τρελή μαμά που επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μάσκαρα, μπούκλες, τσόκαρα και φιλοσοφία,, ερωτευμένη χρόνια με ένα αδέσποτο παλιόσκυλο, η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο κανονικά δηλαδή.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος για πάρτη του και δυνατός για όλα, μια αδέσποτη καρδιά στα βάθη της πόλης στα όρια της κατάθλιψης, με φίλους και τη μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι όμοιο η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο χρόνια, άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα μακρυά από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

σελ.48 ((από το ημερολόγιο μιας γάτας))



Γάτα,,ημέρα 10


Το καλό μου το γατί! το θαυμαστό μωρό μου..!

 Το πανέμορφο μου σπλάχνο περπατά
και τρέχει και σειέται και λυγά και παίζει και τρομάζει και πετιέται και ξεσπά
 κι ομορφαίνει τον άσχημο κόσμο σας.

Δυνατό και απερίσκεπτο χοροπηδά στο πρώτο φως της μέρας,
πεντακάθαρο κι αθώο,
έκθαμβο από τη ζωή κι αχόρταγο.

Το άνθος που έθρεψε η τρυφερή ψυχή μου
τα ζεστά μου σπλάχνα,, η ωραία τύχη μου.

Αυτό
το μόνο που γιατρεύει την αρρώστια του θανάτου
 και σιωπά το κακό
Το μόνο που παρηγορεί το χρόνο που περνά,,
Το μόνο που νικά
τη λύπη που με σφίγγει κάθε πρωί που ξυπνάω στον αέρα της γαμώπολης,

Το ολοκόκκινο λουλούδι της κοιλιάς μου
Το λουλούδι μου





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου