ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας, προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο, σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης που ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια τρελή μαμά που επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μάσκαρα, μπούκλες, τσόκαρα και φιλοσοφία,, ερωτευμένη χρόνια με ένα αδέσποτο παλιόσκυλο, η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο κανονικά δηλαδή.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος για πάρτη του και δυνατός για όλα, μια αδέσποτη καρδιά στα βάθη της πόλης στα όρια της κατάθλιψης, με φίλους και τη μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι όμοιο η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο χρόνια, άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα μακρυά από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011

σελ.51 ((από το ημερολόγιο ενός φιδιού))




    Φίδι,, ημέρα11




  Ένα δέρμα
  επιμένει
  Ένα δέρμα
    σκιρτά
      Κάτω
        από το Χειμώνα σας
         Το επόμενο
          σώμα μου
           ριγά
            κι αναδιπλώνεται εντός μου
              Κάτω απ' τα ρούχα
               μια καρδιά
              αναβοσβήνει σε παρένθεση
             Κάτω από μένα
            ΕΓΩ
          Μιά νέα
         άκαμπτη περιβολή
         ένα ακόμη κρύο
          Μια σπασμένη χορδή
            πεταμένη στο πάτωμα

               Ουρλιάζω
                τη θλιβερή σιωπή μου
                 Τυπώνω ξανά
                   τη συνήθεια
                     και γίνομαι πάλι και ξανά
                       ο μύθος μου


            Ω βασιλιά του χώματος!
             Ω άρχων της αργίλλου!
              Πέτα
              τα πέπλα
             των κορμιών σου
            πέτα
            τη νύχτα εντός σου
           και ξύπνα με
          στην Άνοιξη!












1 σχόλιο: