ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας, προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο, σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης που ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια τρελή μαμά που επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μάσκαρα, μπούκλες, τσόκαρα και φιλοσοφία,, ερωτευμένη χρόνια με ένα αδέσποτο παλιόσκυλο, η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο κανονικά δηλαδή.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος για πάρτη του και δυνατός για όλα, μια αδέσποτη καρδιά στα βάθη της πόλης στα όρια της κατάθλιψης, με φίλους και τη μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι όμοιο η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο χρόνια, άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα μακρυά από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Τρίτη, 17 Μαΐου 2011

σελ.53 ((από το ημερολόγιο μιας γάτας))




γάτα,, ημέρα11
  


Παράξενοι και άσχημοι καιροί πολυαγαπημένο μου ημερολόγιο...αχ!

Δεν είναι άνοιξη αυτή, είναι θρίλλερ.!
ο σκύλος μου πουθενά. θα τρελαθώ...!
Άσχημες μέρες γλυκό μου εξομολογητήρι.. Ξέρεις, σταδιακά κι αργά, η ζωή στο δάσος έγινε άθλια, αφόρητη.
Έχει πια γεμίσει κακό και ταραχή!
 
Τα ζώα τσακώνονται άσχημα όπου ανταμώσουν, το μίσος μολύνει και καίει τις καρδιές.

Κρυφά και φανερά
Σταδιακά κι απότομα 
κάποιοι μισούνε τους υπόλοιπους
και το χειρότερο όλων,
κανείς δεν δείχνει να αντιδρά.. 

Όλα σάπια, ακίνητα, άσχημα.

 Καινούριοι και ύπουλοι εχθροί στο δάσος,, οι σκύλοι ανήσυχοι, τα κουνάβια σε υπερωρίες..
πφφφ η ζωή μαζί τους αφόρητη...


Όμως κρυφά στο πίσω-πίσω μέρος του κομψού μου κρανίου,
επιμένει αφόρητα γαλάζια
μια υπέρλαμπρη θάλασσα
Δροσερή, καταγάλανη, ανίκητη..

Γεμάτη φως και κοχύλια κάτω από τον πιο μεγάλο ήλιο που έχεις δει...
Μια θάλασσα πλατειά μερεύει την έξω κόλαση
Αθόρυβη κι ατάραχη..

Πάντα η κόλαση ήταν έξω από μένα,
η ζωή μέσ' το κεφάλι μου νικούσε και νικά την κάθε πραγματικότητα,
Το τρελό μέσα φως μου ακράτητο, λούζει το κακό τριγύρω μου και με εξορίζει στην πιο ωραία απάθεια..

Με το νινί-γατί στην άσχημη πόλη τους τρέχουμε και παίζουμε μόνοι μας,,
ξεκαρδισμένοι στα γέλια κυνηγιόμαστε χαζεύοντας τις φωτιές και το φόβο τους,

  Μεγαλώνουμε μαζί τους μες τις βρώμικες μέρες ξαναμμένοι από παιχνίδια και ουρλιάζοντας χαρά,

ΚΡΥΦΤΟ  ΑΠ'  ΟΛΟΥΣ  ΣΑΣ

Στη σάπια πόλη σας χαμένοι,
Τολμάμε το θαύμα να ενυπάρχουμε
ευτυχείς.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου