ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας, προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο, σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης που ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια νευρική μαμά που επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μπούκλες, τσόκαρα, επιστήμη και φιλοσοφία,, ερωτευμένη με ένα αδέσποτο παλιόσκυλο -η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο δηλαδή.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος για πάρτη του και δυνατός για όλα, μια ελεύθερη καρδιά στα βάθη της πόλης στα όρια της κατάθλιψης, με φίλους και τη μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι όμοιο η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο χρόνια, άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα μακρυά από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Τρίτη, 17 Μαΐου 2011

σελ.53 ((από το ημερολόγιο μιας γάτας))




γάτα,, ημέρα11
  


Παράξενοι και άσχημοι καιροί πολυαγαπημένο μου ημερολόγιο...αχ!

Δεν είναι άνοιξη αυτή, είναι θρίλλερ.!
ο σκύλος μου πουθενά. θα τρελαθώ...! Κουνάβια τον κυνηγούν και κρύβεται.
Άσχημες μέρες γλυκό μου εξομολογητήρι.. Ξέρεις, σταδιακά κι αργά, η ζωή στο δάσος έγινε άθλια, αφόρητη.
Έχει γεμίσει πια κακό και ταραχή.
 
Τα ζώα τσακώνονται άσχημα όπου ανταμώσουν, το μίσος μολύνει και καίει τις καρδιές.

Κρυφά και φανερά
Σταδιακά κι απότομα 
όλοι μισούνε τους υπόλοιπους και το χειρότερο όλων, κανείς δεν δείχνει να παραξενεύεται

Όλα συμβιβασμένα, ακίνητα, άσχημα.


Όμως κρυφά στο πίσω-πίσω μέρος του κομψού κρανίου μου,
επιμένει αφόρητα γαλάζια αυτή η υπέρλαμπρη θάλασσα
Δροσερή, καταγάλανη, ανίκητη..

Γεμάτη φως και κοχύλια κάτω από τον πιο μεγάλο ήλιο που έχεις δει.
Μια θάλασσα πλατιά  ημερεύει την έξω κόλαση, αθόρυβη κι ατάραχη.

Πάντα η κόλαση θα 'ναι έξω από μένα,
η ζωή στο κεφάλι μου νικά κάθε πραγματικότητα
Ένα τρελό μέσα φως μου ακράτητο, λούζει το κακό τριγύρω μου και με εξορίζει στην ωραία γατίσια απάθεια.

Με το νινί-γατί στην άσχημη πόλη σας τρέχουμε και 
ξεκαρδισμένοι στα γέλια κυνηγιόμαστε χαζεύοντας τις φωτιές και το φόβο σας,

  Μεγαλώνουμε μαζί σας μες τις βρώμικες μέρες ξαναμμένοι από παιχνίδια και ουρλιάζοντας χαρά,

ΚΡΥΦΤΟ  ΑΠ'  ΟΛΟΥΣ 

Στη σάπια πόλη σας χαμένοι,
Τολμάμε το θαύμα να ενυπάρχουμε
ευτυχείς.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου