ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας, προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο, σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης που ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια τρελή μαμά που επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μάσκαρα, μπούκλες, τσόκαρα και φιλοσοφία,, ερωτευμένη χρόνια με ένα αδέσποτο παλιόσκυλο, η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο κανονικά δηλαδή.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος για πάρτη του και δυνατός για όλα, μια αδέσποτη καρδιά στα βάθη της πόλης στα όρια της κατάθλιψης, με φίλους και τη μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι όμοιο η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο χρόνια, άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα μακρυά από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Κυριακή, 10 Μαρτίου 2013

σελ.69 ((από το ημερολόγιο ενός φιδιού))



Φίδι,, ημέρα14




Τινάζομαι ξαπλωτός
  Και πέφτω όρθιος
    Είμαι πάλι
      Και πάλι
        και ξανά,
          ο ίδιος ο μακρύς Εκείνος.
            Η ευθεία μοίρα του.
              Ο ίδιος εαυτός,
               από την αρχή
               ως το τέλος του,
              ένα ατέλειωτο πνίξιμο
            σ' ένα ψηλό λαιμό:
         Εγώ,
       από το κεφάλι
       και ως την ουρά μου,
       πάλι Εγώ.

        Είμαι αυτός που μόλις κατάπια
          παίρνω το σχήμα
            του κάθε μου θύματος
                είμαι η ίδια η αγωνία  
                 και η ακαμψία του.

                   Είμαι ο θάνατος των τολμηρών
                    και των ανίδεων,
                     Ο θάνατος των σχημάτων σου
                       παραδομένων αμαχητί
                        στην ευθεία μοίρα τους,
                       ΕΙΜΑΙ ολόκληρος εγώ
                      το ίδιο το πέρασμα
                    από τη ζέστη στο μυστικό σου κρύο,
                   Είμαι για σένα
                   η Αγία Πουτάνα Χώνεψη
                 που σε προσμένει έρποντας
                κι ένα μήλο του Αδάμ
               σε ρόγχο σιωπηλό,
              Είμαι μια ευθεία βολή,
             Μια παύλα όρθια
           Ένας μακρύς φρεσκοξυρισμένος σβέρκος
           στα κρύα πλακάκια της κουζίνας.
           Μια ολόισια ανατριχίλα στο πάτωμα,
            Η πιο δύσκολη αρχή μ’ ένα άδικο τέλος
           Μια φωνή σε μια νότα
            Μια φωνή που χωρά
             σε μια νότα,
              Η φωνή μου.










Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου