ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής: να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια νευρική μαμά επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μπούκλες, τσόκαρα, επιστήμη και φιλοσοφία,, ερωτευμένη με αδέσποτα σκυλιά -η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος ανήσυχος και δυνατός για όλα, μια ελεύθερη καρδιά στα όρια της κατάθλιψης με φίλους και μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι: η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο από πάντα -άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014

σελ. 76 ((από το ημερολόγιο ενός κροκόδειλου))




Κροκόδειλος,, ημέρα16



ξημερολόγιο μου είσαι εδώ;
Πόσο «εδώ» δηλαδή;

Μήπως ξέρεις εσύ πόσα γαλάζια παγόβουνα με χωρίζουν από το κατακόκκινο όνειρο μου;
Πόσοι χειμώνες γκρι;
Πόσες γαμημένες εποχές παγετώνων στρώθηκαν ανάμεσα σε μένα και σε μια πραγματικά καλή μέρα;

Έτη πάγου
Αγώνες παγετού
Κάτασπρες μέρες κρύου
όλες ίδιες.

Ζωές πιθανοτήτων
 πιθανότητες ζωής
 απόπειρες βίου απανωτές
Με τόσο μικρές ανάσες που γύρεψα να πάω;


Ξέρεις τι έγινε αλήθεια εκείνη τη στιγμή που άρχισε να μου μεγαλώνει το σώμα και να μου μικραίνει η ψυχή;


Για πού ξεκίνησα καλό μου ξημερολόγιο πριν με καταπιεί αυτή η πράσινη παγίδα;
Είμαι κοντά;
Πόσα χρόνια ταξιδεύω;
Τα ξύδια ταξίδια μου


Πορτοκαλί καλοκαίρια από το παράθυρο,
Μισάνοιχτα μεσημέρια σε γρίλιες κίτρινης ραστώνης
Τα χέρια μου χρυσές βεντάλιες στο φως που δεν υποφέρεται
Το αγαπημένο μου βιβλίο στο καφέ τραπέζι
Εκδρομές στην πολύχρωμη θάλασσα και απογεύματα στο χρώμα της μπύρας.


Εδώ,
στην πιο μωβ μοναξιά,
από το τέλος του Κροκόδειλου, ως τις παρυφές του Ανθρώπου.








Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου