ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας, προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο, σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης που ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια τρελή μαμά που επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μάσκαρα, μπούκλες, τσόκαρα και φιλοσοφία,, ερωτευμένη χρόνια με ένα αδέσποτο παλιόσκυλο, η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο κανονικά δηλαδή.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος για πάρτη του και δυνατός για όλα, μια αδέσποτη καρδιά στα βάθη της πόλης στα όρια της κατάθλιψης, με φίλους και τη μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι όμοιο η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο χρόνια, άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα μακρυά από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014

σελ. 76 ((από το ημερολόγιο ενός κροκόδειλου))




Κροκόδειλος,, ημέρα16



ξημερολόγιο είσαι εδώ;
Πόσο «εδώ» δηλαδή;

Ξέρεις πόσα γαλάζια παγόβουνα με χωρίζουν από το κατακόκκινο όνειρο μου;
Πόσοι χειμώνες γκρι;
Πόσες γαμημένες εποχές παγετώνων στρώθηκαν ανάμεσα σε μένα και μια πραγματικά καλή μέρα;

Έτη παγετού
Αγώνες πάγου
Κάτασπρες μέρες κρύου, όλες ίδιες.

Ζωές πιθανοτήτων,
 πιθανότητες ζωών,
 απόπειρες βίου απανωτές
Με τόσο μικρές ανάσες που γύρεψα να πάω;

Ξέρεις τι έγινε αλήθεια εκείνη τη στιγμή που άρχισε να μου μεγαλώνει το σώμα και να μου μικραίνει η ψυχή;

Για πού ξεκίνησα καλό μου ημερολόγιο πριν με καταπιεί αυτή η πράσινη παγίδα; Είμαι κοντά; Πόσα χρόνια ταξιδεύω;
Τα ξύδια θα πεις.. ναι, τα ξύδια… όλοι αυτό λέτε.


Πορτοκαλί καλοκαίρια από το παράθυρο,
Μισάνοιχτα μεσημέρια σε γρίλιες κίτρινης ραστώνης
Τα χέρια μου χρυσές βεντάλιες στο φως που δεν υποφέρεται
Το αγαπημένο μου βιβλίο στο καφέ τραπέζι..
Εκδρομές στην πολύχρωμη θάλασσα και απογεύματα στο χρώμα της μπύρας.


Εδώ,
στην πιο μωβ μοναξιά,
από το τέλος του Κροκόδειλου, ως τις παρυφές του Ανθρώπου.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου