ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας, προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο, σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης που ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια τρελή μαμά που επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μάσκαρα, μπούκλες, τσόκαρα και φιλοσοφία,, ερωτευμένη χρόνια με ένα αδέσποτο παλιόσκυλο, η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο κανονικά δηλαδή.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος για πάρτη του και δυνατός για όλα, μια αδέσποτη καρδιά στα βάθη της πόλης στα όρια της κατάθλιψης, με φίλους και τη μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι όμοιο η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο χρόνια, άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα μακρυά από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015

σελ. 81 ((από το ημερολόγιο ενός σκύλου))

Σκύλος,, ημέρα17




Ήταν που ήταν η σκυλίσια ζωή στο κακό της το χάλι, πήγε κι απόγινε ημερολογιάκι μου..  Λένε πως η άχρηστη πόλη  αφήνει σκύλους όρθιους σαν κι εμένα κι ανθρώπους στα τέσσερα να πεθαίνουν κάθε μέρα αβοήθητοι. Όμως λένε ψέματα, η πόλη απλά τους βοηθά όσο μπορεί, να πεθάνουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα
Πιο πολύ βοηθά να πεθάνουν κουτάβια και παιδιά.


 
Κάθε στιγμή κι ένα δράμα στη γαμώπολη, στα λέω κάθε φορά γιατί δεν αλλάζει τίποτα, μόνο η ώρα, κάθε χτύπος του ρολογιού κι ένας κακός καιρός, κάπου, όπου.. μακριά, εδώ δίπλα, στο άλλο παγκάκι που κοιμάται ένας μόνος, γιατί αν είχε κάποιον ίσως και να μην ήταν τώρα εδώ μόνος-μαζί μας στην πλατεία.
Το παγκάκι  μου είναι άδειο από πάνω, κι εγώ με το Μπάμπη αράζουμε από κάτω, είναι ξημέρωμα και μόνο οι σκύλοι είμαστε γύρα τέτοια ώρα.
Όλο θέλω να σου πω για τον Μπάμπη τον Αντίφα, τον πιο χαμογελαστό φίλο μου που σκάει πάντα να με δει με το φίλο του τον άνθρωπο -έναν που χαίρεται πολύ να με χαϊδεύει στο λαιμό και να λέει κάτι μαλακίες. Τον συμπαθώ, με κερνάει κάτι μπισκότα με γεύση κόκκαλο με κάτι άλλο.

Για να καταλάβεις πόσο μεγάλη καρδιά έχει ο φίλος μου ο Μπάμπης ημερολογιάρα  μου, αρκεί να δεις με τι αυταπάρνηση κι αγάπη προσέχει το φίλο του τον άνθωπο, που μεταξύ μας, φαίνεται ακόμη και σε μένα το σκύλο εντελώς προβληματικός, τουλάχιστον για τους άλλους ανθρώπους.
Δεν τον αφήνει λεπτό από τα μάτια του! Σαν να μη θέλει να χάσει καμιά στιγμή του, γιατί από ό,τι έχω καταλάβει, το παιδί ίσα που την παλεύει. Δεν ξέρω τι θα έκανε χωρίς το Μπάμπη ο άνθρωπος.  Ντάξει, για μένα και τους άλλους φίλους-σκύλους της πλατείας είναι μια χαρά  -αν και τον έχουμε πάρει χρόνια χαμπάρι πως μας κερνάει συνεχώς αυτά τα μπισκοτάκια για να τον γουστάρουμε και λίγο  παραπάνω και να κάνει και τις μόστρες του.

 
Ο Μπάμπης που λες ημερολογιάκι μου, η ψυχάρα που έχει νύχτα-μέρα στο νου του τον άνθρωπο του, με έκαναν να σκεφτώ πως αν είσαι μόνος σου τελικά, είτε σε παγκάκι, είτε κάτω απαυτό, είτε στα χορτάρια είτε στα διαλυμένα πλακόστρωτα, το ίδιο είναι.

Ενώ αν σ αγαπήσει και σε χαϊδέψει κάποιος σαν τη γάτα μου, ή κάποιος σαν το Μπάμπη του ανθρώπου ας πούμε, έχεις όλη τη γη για πάρτη σου  -για όσο βέβαια τη χρειάζεσαι και σου χρειάζεται.





Στον Μπάμπη





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου