ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής: να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια νευρική μαμά επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μπούκλες, τσόκαρα, επιστήμη και φιλοσοφία,, ερωτευμένη με αδέσποτα σκυλιά -η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος ανήσυχος και δυνατός για όλα, μια ελεύθερη καρδιά στα όρια της κατάθλιψης με φίλους και μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι: η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο από πάντα -άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2016

σελ. 90 ((από το ημερολόγιο ενός σκύλου))





Σκύλος,, ημέρα18



Σκυλί που γαβγίζει δε δαγκώνει αλλά κάτι θέλει να σου πει ηλίθιε


Οι σκύλοι εμείς, που ζούμε ακόμα ανάμεσα σας
Που δε βαρεθήκαμε χρόνια να χτίζουμε πόλεις μες τις πόλεις σας
Που λαξέψαμε στοές απάτητες κι ανοίξαμε δρόμους απίθανους στα κομψά κρανία μας για να συναντηθούμε, αδειάσαμε τις ψυχές μας ολοκάθαρες στα πεζοδρόμια της λίγδας σας
 
 
Ρίξαμε φωτιές προς κάθε κατεύθυνση, σπείραμε τα όνειρα μας μυστικά κάτω απτην ασήμαντη σας άσφαλτο
 
Εμείς που ουρλιάξαμε σιωπές, εμείς που κρυφτήκαμε απτις γιορτούλες της ανίας σας, οι σκύλοι εμείς
-
που γλιστράμε αθόρυβα κάτω απ΄τα βαρετά τραπέζια σας με τα καρφιτσωμένα χαμόγελα

 
Ξυπνάμε κάθε μέρα ζεστοί πίσω απτο βαρύ, κακό Χειμώνα σας, κολυμπάμε ολόγυμνοι εκεί που ντρέπεστε ν' ανοίξετε τα μάτια σας
Φιλιόμαστε στο στόμα πίσω απ΄την κουρτίνα του σαλονιού σας με την ανοιχτή τηλεόραση,
χασκογελάμε με τον ήσυχο σας θάνατο ενώ έχουμε κρύψει τα μονάκριβα μας ταλέντα στα σκουπίδια σας που από ώρα σε ώρα θα εκραγούν

Καταραμένοι απτο Θεό σας, μια φτυσιά στο εικονοστάσι σας
Σταυρωμένοι και βλάσφημοι ξεπλενόμαστε φως και λάμπουμε οργή στους λερωμένους πεζόδρομους



Θα μας βρεις εκεί που φοβάσαι να πας σα νυχτώνει και τη μέρα περνάς βιαστικά







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου