ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας, προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο, σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης που ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια νευρική μαμά που επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μπούκλες, τσόκαρα, επιστήμη και φιλοσοφία,, ερωτευμένη με ένα αδέσποτο παλιόσκυλο -η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο δηλαδή.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος για πάρτη του και δυνατός για όλα, μια ελεύθερη καρδιά στα βάθη της πόλης στα όρια της κατάθλιψης, με φίλους και τη μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι όμοιο η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο χρόνια, άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα μακρυά από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2012

σελ.62 ((από το ημερολόγιο μιας γάτας))




Γάτα,,   ημέρα13


Ένα λάθος μου σκεπάζει τους ώμους εδώ και χρόνους γλυκό ημερολογιάκι μου..
Ένα σάλι θλιβερό από δηλητηριασμένο νήμα, μου πέφτει στον κόρφο βαρύ, μου σκεπάζει τα μαλλιά τυλίγεται και με πνίγει.
Ένα λάθος μου πέφτει στο πρόσωπο σαν άσχημο κούρεμα,

Όλα και τίποτα δικά μου
Το καλό και το κακό
Το σίγουρο
το ατόφιο
Το παντοτινό:
Το λάθος μου,

Το ίδιο λάθος που αναγεννά αυτό τον άδικο κόσμο που κουβαλώ τόσον καιρό, που έφτιαξα με τα χέρια μου
 και χάλασα.
Δεν υπάρχει σταματημός ημερολογιάκι, δεν υπάρχει στάση. Κι όσοι γύρισαν πίσω αποξενώθηκαν..
Πόσος ρεαλισμός; Πόση ψυχραιμία για μια μόνο γάτα;

-Ούτε μια ματιά πίσω,
Τρέξε γάτα, τρέξε!





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου