ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ --(ΑΓΡΙΟΛΟΓΙΟ)

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ
.......................................................................................
Ένας αλκοολικός κροκόδειλος σε ημερολογιακές ασκήσεις εγκράτειας, προκειμένου να κόψει τα ξύδια και να πραγματοποιήσει το όνειρο ζωής να περάσει στην απέναντι όχθη.
.......................................................................................
Ένα χαιρέκακο, σιχαμένο,, θλιβερό κουνάβι, ένας γαμημένος φιλήσυχος πολίτης που ανησυχεί για το άχρηστο μέλλον του μισώντας τους ευτυχισμένους και τον άξονα της γης.
.......................................................................................
Μια ωραία γάτα, μια τρελή μαμά που επιζεί στην πόλη με¨Ελβις, μάσκαρα, μπούκλες, τσόκαρα και φιλοσοφία,, ερωτευμένη χρόνια με ένα αδέσποτο παλιόσκυλο, η μόνη που ζει στον παρόντα χρόνο κανονικά δηλαδή.
........................................................................................
Ένας σκύλος άρχοντας, αλητάμπουρας, αδέσποτος για πάρτη του και δυνατός για όλα, μια αδέσποτη καρδιά στα βάθη της πόλης στα όρια της κατάθλιψης, με φίλους και τη μουσική μοναδικό αντίδοτο.
........................................................................................
Ένα φίδι όμοιο η φλέβα της γης, η παντοδυναμία της πέτρας, το μέσα φως,, κουλουριάζεται και ωθείται ανεξέλεγκτο χρόνια, άλλοτε από τυφλή όρεξη για ζωή κι άλλοτε μόνο για να κρυφτεί στην κρύα πέτρα μακρυά από τα βλέμματα.
..............................................
..........................................

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2012

σελ.66 ((από το ημερολόγιο μιας γάτας))


Γάτα,, ημέρα14



Xρυσό μου σημερολόγιο, σε χαιρετώ από τα κεραμίδια!

 Βγήκα να χαζέψω το φεγγαράκι το μισό και ν’ ακούσω πιο καθαρά αυτόν τον μόνο του, που παίζει κάτι σαν φλάουτο εδώ από κάτω.

Τρέχω τόσο πολύ να τα φέρω βόλτες που σε έχω αφήσει να σκονίζεσαι..
 όμως τα πράγματα σφίξανε στην πόλη καλό μου και πρέπει εκτός του να προσέχω μη μας νικήσουνε, να εκπαιδεύω ανυπερθέτως και εκ παραλλήλου το νινί-γατί!

Αν δεν του μάθω εγώ να πετάει και να κολυμπάει και περιμένω από τα γαμωσχολειά τους, τη βάψαμε.  Και τροχάδια και σκαρφαλώματα και πήδους! Δεν είναι να το συζητάς,  μέρες που ζούμε..

Σήμερα ημερολογιάκι, μετά από τόση κούραση, μίλησα για πρώτη φορά στο γατί για τη Φιλοσοφία και τα τόσα βαριά κι αναπάντητα των γατιών ερωτήματα..
«Τι είσαι;» «Που πας και γιατί μεγαλώνεις γατάκι;»
Είδα μπροστά μου την αγωνία του γένους ολόκληρου και μια «κοτρόνεια» σκέψη να τσαλακώνει το παιδικό μέτωπο..



 -Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε με το μυαλό μας μαμά;
- Μπορούμε να παίξουμε με την πόλη μωρό μου..




-Δες τη.. μίκρυνε κι άλλο, κάθε μέρα μικραίνει,,
 όμως δε λέει να τελειώσει.
 Την κοιτώ λυπημένη και άχαρη από τα κεραμίδια,,
 σήμερα,  
την πρώτη φθινοπωρινή νύχτα του χρόνου.

Τόσα ζώα στα κλουβιά τους, ούτε που ξέρουμε τι κάνουν...
Τόσα ζώα κι ούτε μια φωνή..

Χιλιάδες ψυχές τελειώνουν κάθε νύχτα, αλλά όχι η πόλη.

Αν εστιάσεις το βλέμμα πίσω απ’ τις μαρκίζες, μέσα απ’ τις ζοφερές χαραμάδες ξεπηδούν αιλουροειδείς βρικόλακες, μαγεμένες τίγρεις και λουστρινένια πούμα.
 Ένα γατο-κουβάρι ολόκληρο ξετυλίγεται αθόρυβα στα πιο σκοτεινά σοκάκια της πόλης,
 τα γουργουρητά αστεία τους σηκώνουν στο πόδι τις γειτονιές και το κακό σκορπάει παρασέρνοντας τους πάντες σ’ αυτή την άγρια, παράξενη χαρά:
 αυτή του να γλυτώνεις ακόμη μια ζωή
 με τους όρους τους..






2 σχόλια: